گفتم : منظور كدام اهل است ؟ فرمود : اهل و عيالش در دنيا هستند . گفتم : ( معناى ) سخن خداوند : « إِنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ » ، ( چيست ) ؟ فرمود : گمان مىكرد كه باز نمىگردد . 251 - ابو بصير گويد : شنيدم كه امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود : به راستى روز قيامت كتابى گشوده به مؤمن داده مىشود ، كه در آن نوشته شده است : نامه‌اى از خداوند عزيز و حكيم : فلانى را وارد بهشت نماييد . 252 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : همانا مؤمنينى كه بر صراط ( پُل بالاى دوزخ ) در حالى كه از مو باريك‌تر و از شمشير برّنده‌تر است ، مرور مىكنند ، بر چند دسته‌اند ، بعضى همانند ( سرعت ) برق . و برخى همچون دويدن اسب . و بعضى ديگر با حالت گام برداشتن . و برخى هم قدم زنان ؛ و عدّه‌اى ديگر هم افتان‌وخيزان حركت مىكنند ، كه گاهى آتش گوشه‌اى از بدنشان را فرا گيرد و گاهى رها نمايد . 253 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود : روز قيامت نور ( رحمت الهى ) بين مردم بر مبناى ايمانشان تقسيم مىگردد ؛ و براى منافق ( يكسان ) داده مىشود كه به مقدار انگشت ابهام پاى چپش باشد ، پس چون نورش خاموش شود ( به مؤمنين ) گويد : « سر جايتان توقّف كنيد تا از نور شما بهره گيريم ، ( به منافقين ) گفته مىشود : برگرديد پشت سرتان ، و در جستجوى نور باشيد » - يعنى آن جايگاهى كه نور تقسيم شده است - . فرمود : پس بر مىگردند ، كه بين ايشان ديوارى زده مىشود ، از پشت ديوار فرياد زنند : « آيا ما با شما نبوديم ؟